බෙංගාලි සාහිත්‍යයේ විශිෂ්ටතම ලේඛකයකු වන සරත් චන්ද්‍ර චට්ඨෝපාධ්‍යාය (1876-1938) භාරතීය සාහිත්‍යයට අනභිභවනීය මෙහෙවරක් කරන ලද විශාරද ලේඛකයෙකි. ඔහුගේ විශිෂ්ට නිර්මාණ අතර යමුනා (1903), බාර්දිදී (1913), විරාජ් බෞ (1914), පරිනීතා (1916), පල්ලි සමාජ් (1916), චන්ද්‍රනාත් (1916), චරිත්‍රහීන් (1917), නිශ්ක්‍රිති (1917), දේව්දාස් (1917), දත්තා (1918), ගෘහදාහ (1920), දේඕ පඕනා (1923), පථේරා දාබි (1926), ශේෂ ප්‍රශ්න (1931), ශ්‍රීකාන්ත (1933) ආදී කෘති දැක්විය හැක. සදාතනික ප්‍රේමයේ අනුවේදනීය සංකේතය ලෙස සැලකිය හැකි ‘දේව්දාස්’ පාඨක ආකර්ෂණය ඉතා ඉහළින් ලබාගත් නිර්මාණය ලෙස දැක්විය…..